Opis
Hanna Domańska, popularyzatorka zabytków Pomorza Gdańskiego, urodziła się w Poznaniu, okupację hitlerowską przetrwała w Warszawie, od roku 1946 mieszka w Sopocie.
Studia z zakresu konserwacji zabytków oraz 30-letnia praca konserwatora umożliwiły jej zebranie dużego materiału historycznego, wykorzystywanego w latach 1965 – 1979 w artykułach naukowych, opublikowanych w Kwartalniku Architektury i Urbanistyki, Roczniku Olsztyńskim oraz Studiach i Materiałach do Historii Wojskowości.
Od 1977 roku Hanna Domańska zajmuje się również pracą popularyzatorska, której plonem są artykóły zamieszczone w Spotkaniach z Zabytkami, monografie Żarnowca i Pucka wydane przez gdański oddział Ossolineum w latach 1977 i 1985 oraz książki „Śladami Gdańskich Zabytków” (KAW 1987).
W 1983 roku poświęciła się idei ratowania ginących zabytków kultury żydowskiej Pomorza Gdańskiego, ze szczególnym uwzględnieniem terenu Trójmiasta (Gdańsk-Sopot-Gdynia).
Artykóły na ten temat publikuje w Słowie Żydowskim, Almamnachu Żydowskim i Roczniku Sopockim. Wydała też na ten temat książki: „Kamienne drzewo płaczu” (KAW 1991). „Kadisz gdańskich kamieni” (Agencja Tu 1997 i 2000), „Zapomniani byli w mieście. Dzieje Żydów sopockich” (Agencja Tu 2001), a także tom „Gdański Zakon Synów Przymierza” dotyczący dziejów gdańskiej loży parawolnomularskiej.
